عدم درخواست برگزاری تجمعات ۲۲ خرداد در شهر‌های دیگر ایران اشتباه محض است

اگر در شهرستانها اعتراضی نباشد، هم حکومت میتواند نیروهای سرکوب خود را راهی‌ تهران کند و هم جنبش سبز نمی‌تواند در شهرستان‌ها طرفداران بیشتری پیدا کند. برگزاری تجمعات ۲۲ خرداد در شهرستان‌ها به همراه کردن مردم شهر‌های مختلف ایران با جنبش و نشان دادن اینکه جنبش متعلق به سراسر ایران است کمک می‌کند. لازم است دوستان در این زمینه اطلاع رسانی کنند و در سراسر ایران امکان همراهی مردم با جنبش سبز فراهم شود.

سؤالی از عزت الله سحابی عزیز

بنده مطمئنم شما و دوستان ملی‌ مذهبی‌ هیچ قصدی جز سربلندی ایران ندارید. آنچه متوجه نمیشوم و خواستار راهنمایی‌ و توضیح شما هستم این است:

حکومت با توافق با خارج می‌خواهد حمایت خارج از خود را زیاد کند و حداقل می‌داند اگر با خارج سر مسائل هسته‌ای به توافق برسد، آنها در قبال مسائل حقوق بشر سکوت میکنند. در عوض، جمهوری اسلامی با قدرت تمام به سرکوب مخالفان خواهد پرداخت. من سوالم این است: اگر نتیجه توافق با خارج این باشد که حکومت بدون نگرانی از اعتراض خارج، اول به بازداشت (و یا خدای نکرده کشتن) موسوی و بعد به سرکوب وحشیانه مردم اقدام کند، آیا باز هم این توافق برای ایران خوب است؟ در واقع می‌خواهم بدانم اگر نتیجه رفع تحریم و سازش با غرب، سرکوب بیرحمانه جنبش سبز باشد، آیا این به نفع ایران است؟ یا فشار خارجی‌ در این شرایط که دست حکومت را می‌بندد و جلوی حرکت افراطی را می‌گیرد و اجازه رشد آرام و منطقی‌ جنبش سبز را میدهد (هر چند نتیجه ش در کوتاه مدت فشار اقتصادی بیشتر بر مردم باشد)، بهتر است؟

در پایان این را عرض کنم که بنده هم مثل شما نگران نابودی ایران هستم. خواهش می‌کنم راهنمایی‌ کنید. این سوال برای خیلی‌ از ایرانیها مطرح است.

آقای خامنه‌ای این هم نتیجه نداشتن دولت مردمی: مجبور شدی جام زهر هسته‌ای را با حقارت بنوشی

این همه شعار، داد، بیداد، فحش، آخرش چه شد؟ مجبور شدی کوتاه بیایی...چون میدانستی دنیا این بار شوخی‌ ندارد. دنیا این بار آماده است که حکومت تو را با تحریم خود فلج کند. تو هم برای چند صباح حکومت بیشتر، به طرفداران خودت خیانت کردی. مگر نمیگفتین کوتاه نمیایید؟ پس چه شد؟ مگر این قطعنامه‌ها کاغذ پاره نبود؟ پس چه شد؟ حالا از فردا زور بزن با دروغ بگو ما پیروز شدیم ولی‌ این را بدان که اگر موسوی رئیس جمهور بود، خیلی‌ راحت تر میتوانستی سر این برنامه هسته‌ای لعنتی با خارج مذاکره کنی‌ چون دولت حمایت مردمی داشت. حیف این همه هزینه که ۵ سال مملکت کرد برای لج بازی شما.

پیشنهاد: همه اسم فیسبوک خود را بگذاریم فرزاد کمانگر

من هم مثل فرزاد کمانگر فکر می‌کنم پس اسم فیسبوک خود را می‌کنم فرزاد کمانگر. دنیا در مقابل قتل شهروند بیگناه سکوت کرده است. ما باید دوستان داخل و خارج خود را از جنایت دیروز آگاه کنیم. بیایید همه اسم فیسبوک خود را بکنیم فرزاد کمانگر. هم به دنیا میگوییم که ما هم مثل فرزاد کمانگر فکر می‌کنیم هم هر کس از ما پرسید چرا اسم خود را عوض کردیم، توضیح میدهیم که جنایت شده و خبر گزریهأ سکوت کرده اند. این موج میتواند همانند موج حمایت اینترنت از مجید توکلی فشار فزاینده‌ای به حکومت بیاورد.

اقتصاد ایران در شرف نابودی: پایین آوردن بی‌ سر و صدای بهره‌های بانکی‌ از % ۹به %۶

امروز با یکی‌ از دوستانم که در بانک کار می‌کند صحبت کردم میگفت، دولت دیروز بخشنامه داد که بهره‌های بانکی‌ از%۹ به %۶ برسد. دولت به دلیل واقف بودن به احتمال اعتراض گسترده اقتصاد دانان‌ به این تصمیم، این خبر را اعلام رسمی‌ نکرده است و فقط به بخشنامه داخلی‌ اکتفا کرده است.

در کشوری که تورّم بالای %۱۰ است، بهره %۶ یعنی‌ نابودی پول موجودی در بانک و خروج سرمایه‌ها از بانک ها. این تصمیم دولت باعث سرازیری پول‌های نقد به اقتصاد میشود و تورّم وحشتناک دیگری در راه خواهد بود. وظیفه ما است که خبر رسانی کنیم و با فشار مانع اجرأئ این تصمیم و نابودی بیشتر اقتصادی ایران شویم.

دیگه موسوی به چه زبونی بگه ما نیاز به آگاه کردن طبقه پایین داریم؟

متأسفانه جامعه وبلاگی ایران توجه کافی‌ به تاکیدات موسوی به آگاهی‌ سازی در طبقه پایین جامعه نمیکنند. دو ماه است که موسوی این حرف را بار‌ها تکرار کرده ولی‌ سایت‌های خودنویس، راه سبز، کلمه، و جامعه وبلاگی تمام نیروی خود را صرف اخبار روز مره میکنند (چیزی که حکومت می‌خواهد) و به جای بحث در مورد راه‌های خلاقانه آگاهی‌ رسانی در طبقه پایین جامعه، تمام توجه خود را معطوف به این چی‌ گفت، اون چی‌ گفت میکنند. این را مطمئن باشید اگر ما شروع نکنیم یار گیری از طرفداران ساده حکومت، روز به روز فشار بر ما بیشتر میشود. پس بیایید به جای تبلیغ افکار موسوی در جامعه وبلاگی و بالاترین، که اکثریت مطلق آنها با موسوی هستند، نیروی خود را صرف روشن کردن طبقه پایین جامعه بکنیم. ما نیاز به بحث در مورد راه‌های مختلف آگاهی‌ رسانی در طبقه پایین جامعه داریم و بهترین جا برای بحث و فکر جمعی در این شرایط، همین دنیای مجازیست.

بی‌ توجهی‌ سایت‌های خبری جنبش سبز به سخنان موسوی و استراتژی اصلی‌ جنبش سبز

مایه تاسف است که سایت های جرس، خود نویس، کلمه، و دیگر سایت‌های خبری جنبش سبز به سخنان اقای موسوی و به شعار "گسترش آگاهی‌ استراژی اصلی‌ جنبش سبز است" بی‌ توجهی‌ کردند. به جای اینکه در مورد راه‌های اجرایی کردن این استراتژی در طبقه پایین جامعه، که مورد تاکید موسوی بود، مقاله و مصاحبه منتشر کنند و توجه اعضای جنبش را به اهمیت گسترش آگاهی‌ در طبقه پایین جلب کنند، آن را به فراموشی سپرده و با پرداخن محض به اخبار هیجان انگیز تر و روزانه دچار روز مرگی شده اند. نیاز به اصلاح در سایت‌های جنبش سبز به شدت احساس میشود. امید است سایت‌های ذکر شده با توجه به مسائل کلان تر همچون "راه‌های اجرایی گسترش آگاهی‌ ها در طبقه پایین"، در دام تله حکومت که همان دچار روز مرگی شدن جنبش است، نیفتند